|
Pėrshkrimi
Timo Merkuri nuk ngurron te mbushe armen e tij te vetme, fjalen poetike, dhe ta zbraze ate pa meshire. Duke u marre kaq shume me dhimbjen, me trishtimin apo dhe me vete vdekjen autori kerkon te shkruaje ungjillin qeflet per dashurine. Ai shpreson, sepse beson te radari i tij poetik qe te] bulevardit te dhimbjes, pas lotit te detit dhe klithmes se pulebardhes sheh nje yll qe fie. Na lutet qe edhe ne te heshtim qe te mos e zgjojme se endrrat e tij me siguri po lozin me endrrat e te birit. |
